Kiezen voor... plat

Mensen zeiden vaak dat ik gezegend was met mijn borsten

Alle Mooie Borsten gaat natuurlijk over borstkanker. Maar vooral over de keuzes waar je voor komt te staan na zo’n overdonderende diagnose. Ik sprak een paar vrouwen over de keuze die zíj maakten na een borstamputatie. Ik sprak onder andere met Nienke. De vader van haar kinderen was net overleden, ze was bevallen van een overleden kindje en kreeg toen – al was het voor haar geen verrassing meer – te horen dat ze drager was van het borstkankergen. Ze koos voor een amputatie, zonder reconstructie. Maar daar moest ze wel voor vechten.

Nienke: “Ik ben nu 46. Ik was 39 toen bleek dat mijn moeder drager was van het borstkankergen. Dat kwam van mijn opa, de vader van mijn moeder. Laat jij je ook testen? vroeg mijn moeder.  Maar de vader van mijn kinderen was net overleden aan kanker. Ik stond er alleen voor met twee jonge kinderen, ik had dat jaar een kindje verloren én ik was net voor mezelf begonnen. Dus ik dacht, ik weet niet of ik dat nu wel wil of aankan. Maar de huisarts zei: voor de kinderen is het handiger om het wel te weten. Twee dagen voor kerst kreeg ik de brief thuis dat ik ook drager was van het borstkankergen.”

Eraf en eruit

“Mijn eerste reactie was: dan moeten mijn borsten eraf. Voor mij was dat meteen duidelijk.

Ik had er toch al nooit iets mee. Mensen zeiden vaak dat ik gezegend was met mijn borsten. Maar ik heb ze altijd alleen maar als last ervaren. Ik heb een misbruikverleden. Ik associeerde mijn borsten niet met iets positiefs, of iets van mezelf. Ze zaten alleen maar in de weg. Dus voor mij was de keuze duidelijk: mijn borsten eraf, mijn eierstokken eruit. Een reconstructie wilde ik niet. Het was toen net in het nieuws dat implantaten problemen konden geven.”

Tegengewerkt

“Maar ik werd ontzettend tegengewerkt door de artsen. Ik heb er echt voor moeten vechten. De laatste keer voor de operatie bij de plastisch chirurg zei zij, vandaag gaan we bespreken welke vorm je wilt. Toen zei ik, ik weet niet waar het misgaat, maar dit is nu de vierde keer dat ik zeg dat ik plat wil blijven. Ze was verbaasd. Maar dat kan toch niet, je bent pas 39, het hoort bij je vrouw-zijn. Nu zijn er veel meer artsen die die keuze accepteren, maar toen moest ik er echt tegenin gaan.”

Nooit meer een bikini

“Ik heb er als ik terugkijk wel te makkelijk over gedacht. Ik dacht: ik doe dit even en dan gaan we weer door. Maar zo werkt het niet. Het deed wel degelijk iets met mijn gevoel. Toen ik voor het eerst mocht kijken vond ik het er wel mooi uitzien. Daar was ik vrij nuchter onder. Maar het herstel was zwaarder dan ik had verwacht. Een jaar later heb ik overtollig vet laten verwijderen en de huid iets strakker laten trekken. Ik heb nooit meer een beha gedragen. Toen mijn kinderen 10 en 12 waren, waren we in Zandvoort. Ik vroeg: vinden jullie het vervelend als ik in een zwembroek ga zwemmen? Ze zeiden: mam, jij bent toch gewoon jij. Wij zijn trots op je. Ik heb nooit meer een bikini gedragen.”

Doen wat goed voelt

“Wat ik iedereen wil meegeven die voor deze keuze staat, is blijf bij jezelf. Laat je niet leiden door anderen. Mensen hebben allerlei ideeën over vrouwelijkheid en aantrekkelijkheid, maar je moet doen wat voor jou goed voelt. Je moet sterk in je schoenen staan, want er zijn altijd mensen die er iets van vinden. Maar ik ben niet minder aantrekkelijk zonder borsten. En als mijn partner dat wel vindt, dan is dat niet de juiste persoon voor mij. Voor mij was het ook belangrijk dat alles weg was. Ik heb geen tepels meer, omdat daar ook risico zat. Ik kon het tegenover mijn kinderen niet verantwoorden om niet alles te doen wat ik kon om kanker te voorkomen.”

Geen schaamte meer

“Twee jaar geleden heb ik een tatoeage laten zetten. Op mijn borst staat nu: I had the chance to choose. Die tatoeage heeft me heel erg geholpen. De tatoeage is ook voor mijn overleden kindje, voor de vader van mijn kinderen en voor mijn beste vriendin. Ik ben er heel trots op. Ik ben altijd een beetje bescheiden, maar ik vertel het tegenwoordig wel graag, omdat mijn verhaal anderen kan helpen. Ik heb geen schaamte meer.”

Meer lezen over Nienke? Volg haar op Instagram  

Kijk ook op Stichting RonduitPlat als dat een optie is die je aanspreekt.

Foto: Tina Lantink