Kiezen voor... lipofilling

Daniëlle van Hengst
6 apr
3 minuten om te lezen

De chirurg vond dat ik het ideale figuur had

Alle Mooie Borsten gaat natuurlijk over borstkanker. Maar vooral over de keuzes waar je voor komt te staan na zo’n overdonderende diagnose. Ik praatte met een paar vrouwen over de keuze die zíj maakten na een borstamputatie. Esther kreeg 6 jaar geleden borstkanker. Ze kreeg niet meteen chemo, maar werd geopereerd. De plastisch chirurg vond dat ze het ideale lijf had voor lipofilling, een reconstructie met eigen vetweefsel. Dat was toen nog experimenteel. Maar ze heeft er geen seconde spijt van gehad.

Esther: “Ik had meteen contact met de oncologisch chirurg én de plastisch chirurg. De oncologisch chirurg haalt het borstweefsel weg, maar de plastisch chirurg maakt het verder af. Ze begon eigenlijk direct al over die studie die er liep naar lipofilling. Dat is een behandeling waarbij je eigen vet wordt gebruikt om volume te geven. Vet uit je taille, buik of heupen wordt weggehaald en gezuiverd in een speciale machine, en daarna ingespoten in je borst. Ik heb brede heupen en de chirurg zag het helemaal zitten: ik had het ideale figuur. Natuurlijk hebben we het ook over siliconen gehad, maar daar had ik zelf niet zo heel veel mee. Ik wist ook van de optie DIEP-flap, maar dat is een operatie met een langere hersteltijd. Dat vond ik met kleine kinderen geen doen. Lipofilling bleef over.”

Stap voor stap

“Ik ben drie keer geopereerd. Dat is een nadeel: het gaat stap voor stap. Ik had daar niet veel last van, maar het is wel goed om van tevoren te weten. Ik had de pech dat ik heel lang met een expander heb gelopen, omdat mijn operatie, onder meer door corona, werd uitgesteld. Het was net alsof ik op een bal lag, gewoon keihard. Maar ik denk altijd: er zijn ergere dingen. Ik zat in de studie waarin je een borstpomp kreeg, een soort vacuümpomp voor de bloedtoevoer en om ruimte te maken om vet in te spuiten. Ik weet niet meer precies hoe lang ik die moest dragen. Volgens mij een week of twee, 12 uur per dag, en voor de operatie 24 uur. Dat gaat irriteren, hoor. Maar ik ben heel goed geholpen, met zalfjes en speciale pleisters. Ik droeg hem meestal ’s nachts, want overdag met zo’n ding lopen is helemaal niet handig. ’s Nachts slaap je ermee, omdraaien is dan niet echt lekker.”

Bijvullen

“Er zat steeds een half jaar tussen mijn operaties. Je bent dus steeds een paar maanden verder. Want alles moet herstellen. Na 1,5 jaar had ik zoiets van: ik ben wel klaar. Mijn borst is groot genoeg. Mijn andere borst is toen verkleind. Je ziet er nu bijna niks meer van. Die borst is even zacht als de andere. Ik ben heel tevreden. Ik heb ook geen complicaties gehad, dat scheelt natuurlijk. Tijdens de studie werden er 3D-foto’s gemaakt. Ik zag mezelf en besloot toen om fitter te worden en strakker. Doordat ik afviel, ben ik ook vet uit die borst kwijtgeraakt. Dat kun je weer laten bijvullen. Maar ik wacht daar nog even mee.”

Ik ben op tijd

“Ik denk dat iedereen moet kiezen wat bij haar of hem past. Als je weinig vet hebt, kan lipofilling eigenlijk niet. Verder kan ik het echt aanraden. Vooral omdat het niet zo’n ingrijpende operatie is. De DIEP-flap is ingrijpender. Ik heb nu een litteken op mijn borst van het verwijderen van weefsel en kleine sneetjes van de liposuctie. Je moet een paar keer onder narcose. En het duurt langer voordat je klaar bent. Dat zijn wel nadelen. Maar uiteindelijk had ik meer last van de liposuctie aan mijn benen dan van het vullen van die borst. Ik heb nog elk jaar controle, dat is onderdeel van die studie. Tot nu toe gaat het goed. Natuurlijk, denk ik ook wel eens dat ik iets voel, maar ik probeer me niet druk te maken. Ik word gecontroleerd, dus als er wat uitkomt, ben ik op tijd.”